Almere, oktober 2004
Beste mensen.
Vandaag is een bijzondere dag voor de Meregaard: de administratie wordt door de mensen die er werken, opgeleukt! We gaan onze dagelijkse werkomgeving een stukje beter maken, mooier maken ook. We gaan er “onze” werkplek van maken.
Jaarlijks mag ieder team (ik gebruik bewust het woord “mag”, want het is nl niet iets wat in de CAO is vastgelegd!) mág ieder team een teamuitje organiseren. De bedoeling is m.i. dat je op die dag even met iets anders bezig bent dan met “je werk” en dat je na afloop een Wij-gevoel hebt.
De organisatie was deze keer in handen van de “nieuwelingen”: Paulien en Lia. Dat het een hele moeilijke klus is om voor zo’n dag iets te verzinnen waar je iedereen een plezier mee doet, weet ik nog van vorig jaar toen Sylvia en mij deze eer te beurt viel. Het is Lia en Paulien gelukt om ons te verrassen én ons een leuke dag te laten hebben. Dames: hartelijk MERCI.
In de Amsterdamse Jordaan gingen we bij Greet een mozaďek maken. Om uit te leggen, wat een mozaďek is, heb ik eerst maar eens De Dikke van Dale gepakt en die zegt hierover:
MOZAĎEK: werk van steen, glas , enz, bestaande uit een groot aantal kleine, verschillend gekleurde ingelegde stukjes die met elkaar een beeld of figuren vormen. Soms meer in de zin van (gecompliceerd) maar harmonisch samenstel – net zoals de administratie!
Je kunt er straks naar kijken en van genieten en dan denken: goh, dat is leuk en mooi geworden. Maar … we werken bij de Meregaard en daar helpen we mensen met hun geestelijke gezondheid. En dus kun je ook op een tweede manier straks kijken naar óns kunstwerk. De psychologische benadering!
De eerste opdracht die we nl. kregen was: bereik consensus over wát je wilt gaan maken én in welke kleuren. En dat viel nog niet mee.
De een kreeg het koud van geel, de ander wordt niet warm van groen, enz. Overeenstemming werd vrij snel bereikt: het werd een ster én in de kleuren rood en blauw. Maar ja, dan nog zijn er zo veel mogelijkheden en tinten!!! Wie durfde de definitieve knoop door te hakken: hier en daar werd daarvoor toch stiekem gekeken naar de leidinggevenden….
Vervolgens werd het ontwerp in vier stukken geknipt. En werden er vier groepjes gevormd. Zaten die groepjes zo maar bij elkaar of hadden mensen elkaar bewust opgezocht? Hoe zou de samenwerking verlopen? En vooral: zou het uiteindelijk leiden tot één geheel.
Het ene groepje ging lekker snel van start. Het tweede groepje ging overleggen.
De ene groep was als eerste klaar en dus was ook een groep als laatste klaar.
Werkte je logisch of door elkaar.
Durfde je je eigen stempel op je werk te drukken. En zo ja, hoe reageerde de anderen daarop? Of paste je je aan aan de groep?
Durfde je opnieuw te beginnen of ging je puzzelen tot de stukjes die er lagen, pasten.
Paste jij je aan aan wat voorhanden was of durfde je de stukjes aan te passen aan wat jij dacht dat nodig was om het beter/mooier te maken.
Werkte je binnen de gestelde grenzen of ging je over de grenzen heen….
En het was niet alleen een individuele bezigheid, maar een gezamenlijk iets. Bedoeld om sámen tot iets moois te komen.
En toen, toen was het klaar. En zijn we allemaal best een beetje trots op ónze ster.
Een ster is volgens de Dikke van Dale:
Vooral de tweede definitie is hierbij van toepassing: persoon die op een bepaald gebied schittert. Want dat doen we allemaal! Ieder op zijn eigen, persoonlijke wijze schitteren we binnen de Meregaard. Meestal helder, soms wat fletser, maar we schitteren.
Ik eindig met mijn horoscoop van jl. zaterdag: Al hetgeen u met meerdere personen onderneemt zal vrucht afwerpen en succes hebben. En dat, dat wens ik ons allemaal toe: dat de samenwerking van afgelopen zaterdag vrucht zal afwerpen en succes zal hebben. En op momenten, dat we dat even vergeten of dat het even niet lukt, dan kunnen we voortaan kijken naar ónze ster!
Mag ik Paulien verzoeken het kunstwerk te onthullen!